Risikofaktoren fir Hypertonie - Zesummenhang mam Liewensstil, Ëmweltinflëss

Konstant héich Blutdrock an der Medizin huet verschidden Nimm: Hypertonie, arteriell Hypertonie, essentiell Hypertonie. D'Krankheet kann Schied un d'Nieren, d'Häerz, d'Bluttgefässer verursaachen, Schlaganfall, Häerzinfarkt, Blutungen aus engem Magengeschwür an aner schlëmm Konsequenzen verursaachen. Fir geféierlech Gesondheetsbedéngungen ze vermeiden, ass et néideg fristgerecht Moossnamen ze huelen fir d'Krankheet ze vermeiden an d'Risikofaktoren ze kennen, déi d'Wahrscheinlechkeet vun Hypertonie staark erhéijen.

Wat ass Hypertonie

Dëst ass eng chronesch Pathologie, déi sech als Resultat vun enger Dysfunktioun vu vaskulärer Reguléierung, Nieren an neurohumoral Mechanismen entwéckelt. Hypertonie (HTN) ass e geféierlechen Zoustand vum Kierper an deem et eng persistent Erhéijung vum Blutdrock (BP) mat Niveauen iwwer 140/90 mmHg ass. Art. bei Patienten déi net antihypertensiv Medikamenter huelen.

Hypertonie stellt ongeféier 40% vun all kardiovaskuläre Pathologien aus. D'Krankheet trëfft méi dacks bei Männer wéi an der weiblech Bevëlkerung. De Risiko fir Pathologie a béid Geschlechter z'entwéckelen erhéicht mam Alter. Hypertonie gëtt haaptsächlech bei Patienten no 40 Joer diagnostizéiert, awer viru kuerzem gëtt d'Krankheet ëmmer méi an der Adoleszenz a jonken Erwuessenen registréiert.

Etappe vu Kappwéi

Hypertonie ass eng chronesch Pathologie déi dräi Etappe vun der Entwécklung huet. An engem Erwuessenen ass den optimale Blutdrock 120/80 mmHg. Art. Eng kleng Ofwäichung vun dësen Indikatoren bis 139/89 mm Hg. Art. gëllt och fir d'Norm. Méi héich Zuelen an der medizinescher Praxis ginn als Pathologie ugesinn. D'Diagnostik vun "Hypertonie" gëtt gemaach wann Indikatoren iwwer 140/90 ëmmer erëm a verschiddene Konditiounen opgeholl ginn.

Stage 1 Hypertonie ass charakteriséiert duerch abrupt Verännerungen am Drock. Dëst weist schonn op e pathologesche Prozess deen am Kierper geschitt. D'Krankheet an engem fréie Stadium ass bal ëmmer asymptomatesch. De Patient kuckt net op e puer Unzeeche vun Hypertonie, wat de grousse Prozentsaz vu spéiden Ufroe fir qualifizéiert Hëllef erkläert. Symptomer vun Hypertonie Stuf 1:

• Blutdrockindikatoren: vun 140/90 bis 159/99 mm Hg. Art.;
• Kappwéi;
• Duercherneen;
• reduzéiert mental Leeschtung;
• dyspnoe;
• Tachykardie;
• erhéicht Schwellung;
• Flëssegkeet Retention am Kierper;
• Ännerung vun der Quantitéit an der Faarf vum Urin.

Stage zwee Hypertonie ass arteriell Hypertonie déi a moderéierter Form optrieden. Op dëser Etapp vun der Krankheet ginn méi laang Perioden vum erhéicht Blutdrock beobachtet wéi am Ufank. Blutdrockmessungen an der Stuf 2 Hypertonie ginn selten op normal zréck. Den Zoustand vum Patient:

• Blutdrockindikatoren: vun 160/109 bis 179/109 mm Hg. Art.;
• Schlofstéierung;
• Unerkennung am Häerz Beräich;
• Häerzversoen;
• Erënnerung a Visiounsbehënnerung;
• konstant Reizbarkeet;
• Schwindel;
• Tinnitus;
• schmerzhafte Péng am Réck vum Kapp;
• erweidert Auge Schëffer;
• Gesiicht Haut ass hyperemesch;
• Schwellung vum Gesiicht, Hänn.

Etapp dräi Hypertonie ass eng schwéier Form vun der Krankheet. Et ass gezeechent datt de Patient eng Geschicht vu myokardeschen Infarkt, Schlaganfall an aner schlëmm Pathologien huet. Et ass méiglech Hypertonie an dësem Stadium a ganz rare Fäll komplett ze heelen, nëmmen wann den héije Blutdrock kuerz dauert oder sekundär ass. Klinik vu schwéieren Hypertonie:

• Blutdrockindikatoren: vun 180/110 mm Hg. Art. an uewen;
• lénks ventrikulär Hypertrophie;
• Hypertrophie vum interventrikuläre Septum;
• gestéiert Koordinatioun vu Bewegungen;
• Encephalopathie;
• ischämesch oder hemorrhagesch Infarkten;
• verschidde Nier Läsionen;
• persistent visuell Behënnerung;
• länger hypertensiv Krisen;
• Lähmung a Paresis wéinst zerebrale Zirkulatiounsstéierungen;
• Restriktioun vun der Fähegkeet onofhängeg ze plënneren a këmmere vun selwer.

Risikofaktoren fir Hypertonie

D’Entwécklung, d’Progressioun an d’Komplikatioune vun arteriellen Hypertonie sinn direkt mat der Präsenz vu Risikofaktoren fir d’Optriede vun dësem pathologesche Prozess verbonnen. Hypertonie ass d'Resultat vun enger komplexer Interaktioun vun internen (endogenen) an externen (exogenen) Ursaachen. D’Optriede vun der Pathologie gëtt erliichtert duerch erfuerene a kongenitalen Charakteristiken vum Kierper, déi seng Resistenz géint negativ extern Konditiounen schwächen.

Risikofaktoren fir d’Entwécklung vun arteriellen Hypertonie ginn no zwee Indikatoren klasséiert: modifizéierbar an net verännerbar. Déi éischt hänkt vun den Entscheedunge vun enger Persoun a sengem Liewensstil of. Dës enthalen:

• schlecht Gewunnechten;
• kierperlech Inaktivitéit;
• fëmmen;
• Alkohol drénken;
• Adipositas an anerer.

Onverännerlech Risikofaktoren fir Hypertonie sinn déi, déi eng Persoun net beaflosse kann: Ierfschaft a Physiologie (Geschlecht, Alter). A ville Fäll ass Hypertonie eng genetesch iwwerdroe Krankheet. Wann ee vun Äre Familljememberen un Hypertonie leiden, da gëtt et eng héich Wahrscheinlechkeet datt déi nächst Generatioun vun der Krankheet beaflosst gëtt. Wéi fir physiologesch Faktoren, laut Statistiken, mëttelalterlech Männer si méi ufälleg fir d'Krankheet. Dëst gëtt erkläert duerch d'Tatsaach datt de weibleche Kierper Östrogenen produzéiert - Hormonen déi eng Schutzfunktioun maachen.

Endogen

Intrinsesch Risikofaktoren fir Hypertonie sinn d'Präsenz vu Krankheeten oder Konditiounen déi héije Blutdrock verursaachen. Ënnert hinnen:

• Diabetis mellitus;
• Atherosklerosis vun de koronare Gefässer vum Häerz;
• erhéicht Bluttviskositéit;
• metabolesch Stéierungen;
• Nier Krankheet (Pyelonephritis, Nephritis, Glomerulonephritis);
• erhéicht Konzentratioun vu Natrium oder Kalzium am Blutt;
• den Effekt vum Adrenalin während Stress;
• Dyslipidämie (Stéierung vum Fettmetabolismus);
• erhéicht Harnsäuregehalt;
• neurocirculatory dystonia;
• Schwangerschaft;
• menopause.

Zesummenhang mat Liewensstil an Ëmweltinflëss

Exogene Risikofaktoren fir Hypertonie si mam Liewensstil vum Patient assoziéiert. D'Zuel vun de erfuerene Ursaachen, déi erfollegräich bekämpft kënne ginn, ass bedeitend, awer all Punkt kann einfach ugepasst ginn wann eng Persoun wëllt. Déi Haaptexogene Risikofaktoren fir Hypertonie:

• Net genuch kierperlech Aktivitéit. Konstant Aarbecht am Büro, exklusiv mam Gefier reest, Mangel un Zäit fir de Fitnessstudio ze besichen féiert zu enger Schwächung vum Atmungssystem, enger schlechter Muskelfunktioun a Verschlechterung vun der Blutzirkulatioun. All dës Faktoren provozéieren eng Erhéijung vum Blutdrock.
• Onkontrolléiert Salzaufnahme. Natriumchlorid a grousse Quantitéite verursaacht Duuscht a verspéit d'Entfernung vu Flëssegkeet aus dem Kierper. Waasser verursaacht eng Erhéijung vum Volume vum zirkuléierende Blutt, als Resultat vun deem myokardial Kontraktioune méi heefeg ginn, wat zu enger Erhéijung vum Blutdrock féiert. Den Taux vum Konsum vun Dësch Salz ass net méi wéi 5 g / Dag.
• Magnesium an / oder Kaliummangel. De Kierper brauch dës Mikroelementer fir de gudde Fonctionnement vu Bluttgefässer an Häerzmuskel. Wann se Mangel sinn, besteet e Risiko fir Hypertonie z'entwéckelen.

Diagnostik

Hypertonie gëtt duerch verschidde Methoden festgeluegt - de Blutdrockniveau gëtt e puer Mol mat engem Tonometer a Phonendoskop gemooss, d'klinesch Bild vun der Krankheet gëtt studéiert, klinesch, kierperlech an instrumental Studien verschriwwen. Haaptdiagnostik Approche:

• Biochemesch Blutt Test. Den Niveau vun héich/niddereg Dicht Lipoproteine a Cholesterin gëtt festgestallt, an den Zockerniveau gëtt bestëmmt. Dës Indikatoren si wichteg fir d'Ursaach vum héije Blutdrock ze bestëmmen.
• ECG. En Elektrokardiogramm ass laang en zouverléissege Assistent bei der Diagnostik vun Hypertonie. En ECG entdeckt Ënnerbriechungen an der Aarbecht vum Häerz, bestëmmt d'Präsenz vun Angina, a liwwert Daten iwwer d'Verschiebung vum Häerz vun der elektrescher Achs an den Zoustand vum Myokardium.
• Ultraschall vum Häerz. D'Haaptgefässer (carotid Arterien), déi zum Gehir féieren, sinn beliicht fir atherosklerotesch Plaques z'entdecken, den Zoustand vun de vaskuläre Maueren an de Risiko vu Schlaganfall ze bewäerten.
• Arteriographie. Röntgenmethod fir d'Studie vun de Maueren vun den Arterien an hir Lumen.
• Dopplerographie. Ultraschall Technik fir d'Diagnos vum Bluttfluss an de Venen, Arterien a Gefässer.
• Ultraschall vun den Nieren. Hëlleft grouss Tumoren an den Adrenaldrüsen a Läsionen vum Nierengewebe z'identifizéieren, wat zu der Optriede vu renoparenchymal Hypertonie féiert.
• Ultraschall vun der Schilddrüs. Hëlleft den Afloss vun der Schilddrüs op d'Entwécklung vun Hypertonie bei engem Patient z'identifizéieren oder auszeschléissen.

Behandlung

Behandlung fir Hypertonie hänkt vun der Ursaach vun der Krankheet of. Dat éischt wat de Patient muss maachen ass all Risiken ze eliminéieren, déi mat Hypertonie verbonne sinn. Dann gëtt d'Drogentherapie a Kombinatioun mat Net-Drogenmethoden benotzt: Anhale vun enger Anti-Cholesterin Diät, kierperlech Aktivitéit, Fëmmen opzehalen an alkoholescht Gedrénks drénken. Drogenbehandlung gëtt no verschiddene Schemaen duerchgefouert:

• Patienten mat engem nidderegen bis moderéierte Risiko fir Hypertonie z'entwéckelen ginn een Medikament verschriwwen fir hiren Blutdrock ze senken.
• Patienten mat héije Risiko vu kardiovaskuläre Pathologien ginn zwee oder méi Medikamenter mat individuellen Doséierung verschriwwen.

D'Wiel vun de Medikamenter an d'Doséierung gëtt vum Dokter gemaach, ënner Beuechtung vum Alter vum Patient, begleedende Pathologien a Risikofaktoren. Verschidde Gruppen vun Drogen gi benotzt fir Hypertonie ze behandelen:

• Thiazid Diuretika. Si hemmen d'Absorptioun vu Chloriden a Natrium an den Nierentubuli, sou datt se net an d'Blutt kommen, mee aus dem Kierper am Pipi ausgeschloss ginn.
• Kalzium Kanal Blocker. Si reduzéieren d'Intake vu Kalzium, als Resultat vun deem d'Laascht op de Myokardium erofgeet an de Blutdrock erofgeet.
• ACE Inhibitoren. Si reduzéieren d'Konzentratioun vum Hormon Angiotensin am Blutt, wat d'Fäegkeet huet d'Lumen vu Bluttgefässer ze enk, wat den Blutdrock erhéicht.
• Angiotensin II Rezeptor Antagonisten. Reduzéiert Blutdrock an der éischter Etapp vun Hypertonie.
• Beta Blocker. Si entspanen d'vaskulär Maueren, wat zu enger verbesserter Blutzirkulatioun an Normaliséierung vum Blutdrock féiert.
• Zentral Alpha-2 Agonisten. D'Häerzfrequenz gëtt reduzéiert, wat duerch eng Ofsenkung vum Blutdrock manifestéiert gëtt.
• Direkt vasodilators. Relaxéiert déi glat Muskelen vun Arteriolen, wat eng Ofsenkung vum Blutdrock provozéiert.
• Renin Inhibitoren. Si förderen d'Dilatatioun vun Arterien an hemmen d'Aktivitéit vum Renin, en Enzym mat engem vasokonstriktoren Effekt.